هنرجویان آموزشگاه موسیقی شرق تهران اکثرا در مورد انتخاب پیک گیتار مردد هستند و سوالات زیادی ذهن آن ها را مشغول کرده است.

در این مطلب قصد داریم در این مورد توضیحاتی به شما بدهیم که امیدواریم مفید واقع شود.
چهار مطلبی که در این مورد بسیار موثر است شامل شکل نوک پیک ٬ ضخامت پیک ٬ سایز کلی ٬ مواد بکاررفته برای ساخت پیک گیتار است.

اگر مدتی از شروع نوازندگی شما می گذرد، زمان آن رسیده که کمی ماجراجویی کنید.
نوازندگانی که به دنبال سرعت بیشتر هستند، معمولا به سمت پیک های کوچک، نوک تیز و ضخیم تمایل پیدا می کنند.
زیرا این پیک ها سرعت نوازندگی را افزایش می دهند. هرچند بهتر است نمونه های مختلف را امتحان کنید و به مرور به پیک محبوب خود برسید.

در گذشته نوازندگان گیتار پیک گیتار را از چوب، کهربا، استخوان، سنگ یا حتی عاج می ساختند تا بتواند شکل دلخواه خود را برای پیک داشته باشند.
ولی امروزه این گونه پیک ها دیگر رایج نیستند و پیک هایی از جنس پلاستیک جایگزین آنان شده است.
اولین بار ایده پیک گیتار از جنس پلاستیک توسط شرکت دی اندریاس پیکز عملی شد.
ایده ساخت این گونه پیک ها توسط لوئیجی اس آر و پسر کوچکش تونی مطرح و اجرا شد.

انتخاب پیک گیتار به کمک اساتید آموزشگاه موسیقی گیتار

شکل مناسب را انتخاب کنید :

بطور کلی پیک ها با سرگرد برای اجرای ریتم و آکورد بسیار مناسب هستند.
پیک هایی با نوک تیز برای اجرای لید که یک نت را در واحد زمان اجرا می کنند مناسب می باشند.

اندازه ی پیک را برای خودتان مشخص کنید:

ضخامت پیک معمولا برحسب میلیمتر سنجیده میشود و به طور معمول از ۰٫۳۸ میلیمتر-پیک های نازک- و ۱٫۵ میلیمتر-پیک های ضخیم- است.
اندازه ی ضخامت بعضی پیک های گیتار ۳میلیمتر و بیشتر است.

بطور کلی پیکهای نازک برای اجرای ریتم گیتار مناسب هستند و برای اجرای لید خیلی عالی نیستند
و در مقابل پیکهای ضخیم مناسب اجرای ریتم گیتار و عالی برای اجرای لید هستند.
پیکهای نازک باعث میشود که نوازنده ی گیتار بدون اینکه تارها ببرد یا صدای بسیار بلندی ایجاد کنند، بصورت محکم به تارها ضربه بزند.

پیکهای نازک انعطاف پذیر هستند و به راحتی خم میشوند به همین دلیل تنش کمی با سیم گیتار دارند و صدای نرمی را تولید می کنند.
پیکهای نازک شوک اجرای آکورد را بهتر از پیکهای ضخیم جذب میکنند.
پیک های ضخیم کنترل بیشتری برروی سیم ها برای نوازندگان گیتار فراهم میکند.

بهتر است مطلبی را که تحت عنوان آموزش تعویض سیم گیتار الکتریک در وبلاگ آموزشگاه موسیقی شرق تهران منتشر شده است را نیز مطالعه فرمایید.

مواد سازنده ی پیک هم مهم است :

همانطور که گفته شد پیک ها معمولا از انواع مختلف پلاستیک-نایلون، سلولویید و سایر موارد ساخته میشوند
و همچنین میتوانند از لاستیک، فلز، چوب و… باشند.

معمولترین آنها نایلون و سلولویید است. لاستیک و فلز و چوب برای افکت های خاص استفاده میشوند.

سلولوید: پیک های از این جنس قدیمی ترین و اولین نوع پیک های پلاستیکی هستند
و همچنان مورد استفاده قرار می گیرند بویژه برای آن دسته نوازندگان گیتار که از افکت صدای وینتیج استفاده می کنند.

نایلون: این مدل رایج ترین نوع پیک های پلاستیکی است .
اما از آنجایی که سطح این پیک ها صاف و صیقلی است، در دستان نوازندگان حالت لغزنده ای دارد. پیکهای چوبی صدای ملایم تری تولید میکنند.

از پیک گیتار بیشتر بدانید :

آنطور که در ویکی پدیا آمده است پیک گیتار نوعی زخمه است که برای نوازندگی گیتار طراحی شده است.
در طول زمان، پیک گیتار از جنس های مختلفی چون پلاستیک، رزین، فلز، شیشه، پولک لاک پشت، چوب، نمد یا سنگ تهیه شده است.
پیک ها اکثراً در قالب همسان به شکل یک مثلث متساوی الساقین کشیده که دو وجه بالای آن شبیه به هم و وجه دیگر کمی تیزتر و با زاویه کمتری هست شناخته می شوند.
این شکل پیک، شناخته ترین نوع آن است اگرچه که اشکال دیگری هم برای پیک طراحی و ساخته شده است.